De waarheid, niks dan …

Gisteren ontving ik onderstaand bericht, gericht aan de interimvoorzitter van de NGROD:Marc VangheluweGezien mijn naam wordt vermeld, leek een antwoord op zijn plaats, niet alleen aan de auteurs van het schrijven (reeds gebeurd via mail, ik werd zelfs bedankt voor mijn reactie… ) maar ook aan alle potentiële lezers  van de “open reactie” en wel omdat fake news ook de Vlaamse dierenartsen niet vooruit helpt.

Geachte auteurs (en lezers),

Het bericht trok mijn aandacht omdat mijn naam vermeld staat. Dat er veel vragen zijn bij wat er sinds oktober in de NGROD gebeurt, begrijp ik. Sinds ik begin december 2016 mijn ontslag gaf in de Hoge Raad van de Orde der Dierenartsen, kan ik ook niet meer volgen en ook ik heb dus veel vragen.

Wel weet ik dat de op 4 oktober 2016 verkozen voorzitter en secretaris blijkbaar op non-actief werden geplaatst door de Hoge Raad, en dat dat gebeurde na een uitgebreid (!) onderzoek. Gezien er 5 magistraten betrokken zijn bij deze actie zou ik mij toch een keer afvragen of er niet écht gegronde redenen bestaan waarom de Hoge Raad tot deze actie overging. Jullie (de auteurs van de “open reactie”) doen dat blijkbaar niet en gaan er vanuit dat het gaat over een illegale actie. Ik zou daar alleszins erg voorzichtig mee zijn.

Ik wil wel reageren op de aantijging dat enkelen, waaronder ikzelf, onszelf zouden hebben herbenoemd in de Hoge Raad terwijl er andere kandidaten waren… dat is namelijk pertinent onwaar.

De feiten zijn, en ik verwijs naar het PV verkiezingen Bureau, OZcollege en HR 04102016 dat jullie allemaal hebben ontvangen, dat op 4 oktober 2016 verschillende potentiele kandidaten voor de Hoge Raad beslisten om zich nog geen kandidaat te stellen “omdat ze eerst wilden praten met de Waalse collega’s over de werking van de Hoge Raad”. Praten over de werking van de Hoge Raad,  daar is absoluut niks mis mee, ware het niet dat:

  • de personen in kwestie al sinds 30 juni verkozen waren en dus al enkele maanden de tijd hadden om die gesprekken op te starten wat ze blijkbaar niet deden,

en, en dat is nog belangrijker

  • de wet niet toeliet om de verkiezingen uit te stellen. Ik verwijs hieronder naar 2 essentiële artikelen uit het KB dat de verkiezingen  regelt:

HOOFDSTUK 10. – Verkiezing van de voorzitter, ondervoorzitter en secretaris

Art. 37. Bij het verstrijken van de termijn bepaald bij artikel 35 betreffende het beroep tegen de verkiezingen van de raden, en ten minste acht werkdagen vóór het einde van het mandaat van het uittredend bureau, vergadert de nieuwe raad op initiatief en onder het voorzitterschap van de aftredende voorzitter.

Art. 38. Op deze vergadering kiest de nieuwe raad in zijn schoot de drie leden van zijn bureau: eerst de voorzitter, daarna de ondervoorzitter en ten slotte de secretaris.

Bij afzonderlijke stemmingen gaat hij daarna over tot de verkiezing van elk van de vijf leden van de Hoge Raad van de Orde van de Dierenartsen, die geroepen zijn om in de schoot van deze raad de vijf provincies die de omschrijving van de gewestelijke raad vormen, te vertegenwoordigen.

Geheel volgens de wettelijke bepaling van artikel 37 en netjes binnen de opgelegde termijn van de 8 dagen werden dus, onder mijn initiatief als aftredend voorzitter, op 4 oktober verkiezingen georganiseerd van het Bureau, het Onderzoekscollege en de Hoge Raad.  Toen evenwel verschillende potentiele kandidaten voor de Hoge Raad beslisten tot uitstel, hebben zij zichzelf, ondanks onze herhaaldelijke waarschuwingen (ik heb daarvoor zelfs ter plekke de voorzitter van de Hoge Raad opgebeld voor advies) , buiten spel geplaatst. Onze herhaaldelijke waarschuwingen dat ze de gevolgen van hun beslissing niet konden inschatten vonden ze maar niks. Hadden ze zich wel gewoon kandidaat, dan waren ze allemaal verkozen en was er geen vuiltje aan de lucht geweest, en hadden ze in de schoot van de Hoge Raad, als legitiem lid, de discussie kunnen opstarten over de werking van de Hoge Raad. Zo zou ik het alleszins hebben gedaan.

Dat op 13 oktober de Hoge Raad besliste dat de door u vermelde personen, waaronder ikzelf, in de Hoge Raad moesten blijven zetelen was niet anders dan een poging om de continuïteit van de Hoge Raad te verzekeren. Het alternatief was de Hoge Raad ontbinden waardoor geen enkele dierenarts nog wettelijke de diergeneeskunde kon uitvoeren in België…. Stel je voor. Het was alleszins op geen enkele moment mijn keuze om verder te zetelen in de Hoge Raad gezien de slopende jaren als voorzitter. Gezien ik de spelletjes ondertussen al lang kotsbeu was, heb ik begin december beslist om ontslag te nemen uit de Hoge Raad. Daar stopte mijn inbreng dan ook.

Dat de personen die op 4 oktober geen kandidaat waren voor de Hoge Raad enkele weken later binnen de NGROD een nieuwe verkiezing organiseerden om alsnog lid te kunnen worden van de Hoge Raad bewijst dat ze zich realiseerden dat ze op 4 oktober onverstandig gehandeld hadden (dat wisten wij op 4 oktober al) want er was in essentie helemaal niks veranderd! Wel was deze verkiezing totaal onwettig want niet conform artikel 37 van het KB van 2016 betreffende de verkiezingen. Dat de magistraten zich zorgen maakten over een NGROD die de wet naast zich neerlegde, daar kan ik inkomen. Jullie niet?

Dat zijn de feiten zoals ik ze ken. Deze feiten negeren en afdoen alsof er enkelen niet akkoord gingen met de verkiezingsuitslag en daarom maar een coup organiseerden met de hulp van de magistraten, dat is redelijk naïef.

Wordt het niet hoog tijd dat opnieuw gekozen wordt voor het algemeen belang van de dierenartsen en dat de rangen na al die jaren gesloten worden? Te veel uitdagingen komen op ons af en moeten op basis van redelijkheid en consensus én op professionele wijze worden aangepakt. Iedereen is het beu dat de diergeneeskunde sinds tientallen jaren beheerst wordt door felle conflicten en persoonlijke en vaak kwetsende aanvallen. We schieten op deze manier enkel onszelf in de voeten. Laat ons er vanuit gaan dat iedereen die verantwoordelijkheid opnam en opneemt de beste bedoelingen had en heeft voor het diergeneeskundige beroep, ook al was en is er vaak sprake van (erg) verschillende benaderingen en andere visies. Essentieel blijft wel respect voor ieders mening én voor de personen die deze meningen vertolken. Pas als dat respect er is, kan er collectief werk gemaakt worden van de belangenverdediging en het ondersteunen van het goede imago van alle Vlaamse dierenartsen.

Advertenties

Tijd om de fakkel door te geven

20160513_181510Beste collega’s,

In 2010 werd ik als raadslid van de NGROD verkozen. Zes jaar later, waarvan de laatste drie als voorzitter, zit mijn mandaat erop en is het tijd om de fakkel door te geven. Ik doe dat met gemengde gevoelens.

De NGROD zette de laatste jaren heel wat stappen betreffende haar omkadering en werking (digitalisering, nieuw pand, personeel, communicatie). Ze was volop in overleg rond (tucht)procedures (o.a. door deelname aan interordevergaderingen en overleg met de Federatie Vrije Beroepen), en werkte mee aan de substantiële herziening van de Code. Via de vele contacten met de collega’s in het veld en de stakeholders werd door de NGROD een vinger aan de pols gehouden en werden vele diergeneeskundige dossiers opgevolgd. Het netwerk van de Vlaamse dierenartsen werd gevoelig uitgebreid en de maatschappelijke rol en de diergeneeskundige standpunten werden assertief kenbaar gemaakt, o.a. in aanwezigheid van de ministers Peeters, Weyts en De Block. Dit gebeurde steeds vanuit de overtuiging dat de NGROD als hefboom moet dienen om respect af te dwingen onder én voor dierenartsen om zo een voor het beroep nuttige en duurzame stempel te drukken. Pas later zal blijken of de vele inspanningen inderdaad het positieve effect ressorteerden maar ik ben overtuigd van wel. Alles kan uiteraard beter maar er werd keihard, vol overtuiging én met een duidelijke visie gewerkt.

Als voorzitter kon ik niet voorkomen dat de NGROD terecht kwam in een malaise. Interne disputen wogen op de werking en slagkracht. De onbewezen (!) maar kwetsende en schadende verdachtmakingen die aanhoudend werden verspreid waren onmogelijk te counteren. Het stilzwijgen van de NGROD, ingegeven door de discretieplicht van de raadsleden, werd door sommige collega’s gezien als een schuldbekentenis.

Als persoon leerde ik dat je als burger, collega en mens kritisch moet omgaan met eenzijdige informatie en dat je collega’s die verantwoordelijkheid (durven) opnemen, moet (willen) vertrouwen. Heel veel staat en valt daarmee.

Dat de regionales floreren, de professionalisering zich doorzet, dierenartsenpraktijken, -centra en klinieken op- en uitgebouwd worden, dierenartsen in de media om hun mening gevraagd worden, … stemt me zeer hoopvol. Ik zie veel positieve signalen zoals de interacties tussen collega’s via de sociale media, debatten die de belangrijke thema’s niet langer uit de weg gaan, leuke congressen en boeiende meetings, goede contacten met de overheid, bevoegde ministers en stakeholders …. De bedreigingen, en die zijn er uiteraard ook nog steeds, kunnen door samenwerken worden omgebogen tot opportuniteiten. Ik ben er van overtuigd dat de NGROD, financieel gezond, vanuit een nieuw pand met veel uitstraling en met een uitgebreider netwerk, nu beter dan vroeger in staat is daaraan bij te dragen en zo de dierenartsen een toekomst én het respect te bieden dat ze verdienen. Dat het nieuwe huis van de Orde nu al gebruikt wordt als een ontmoetingsplaats voor de Vlaamse dierenartsen is zonder meer fantastisch.

Ik wil iedereen waarmee ik de laatste zes jaar heb samengewerkt uitdrukkelijk bedanken. Het was een leerzame, boeiende, heel drukke en soms zeer moeilijke tijd. Zonder de Bureau-collega’s en de collega-raadsleden die me voluit steunden, zonder de magistraten en de loyale NGROD-medewerkers, zonder de vele constructieve en aangename collega’s, oud-raadsleden en oud-voorzitters én zonder de onvoorwaardelijke steun van het thuisfront, had ik het voorzitterschap niet volgehouden.

Om af te sluiten, wens ik mijn opvolger samen met haar ploeg heel veel wijsheid, inzicht, visie, energie en weerbaarheid toe, en ieder van jullie, beste collega’s, heel veel professioneel succes, familiaal geluk en een goede gezondheid.

Confraternele groeten,

Prof. dr. Sarne De Vliegher

_DSC6596-1

Close encounter

Perlink

Dit weekend ging ik wandelen in de Perlinkvallei, een prachtig stukje natuur in de Vlaamse Ardennen, beheerd door Natuurpunt, op wandelafstand van waar ik woon.

Ik had vernomen dat er recentelijk een ree werd gespot maar groot was mijn verrassing toen ik het volgende kon vastleggen:ree

Een mooi voorbeeld van wat verstandig natuurbeheer als resultaat kan hebben.

De bewegende beelden zijn hier terug te vinden.

 

 

“Actualia veterinair recht” Sarne De Vliegher – Luk Burgelman (eds.)

Actualia veterinair recht 2016

Voorwoord

“Beste dierenarts, beste jurist, beste lezer,

Voor u ligt de eerste uitgave van “Actualia veterinair recht”. Dit boek bevat bijdragen die een neerslag geven van de lezingen gebracht tijdens drie boeiende studieavonden, door uitgeverij Larcier georganiseerd aan de faculteit diergeneeskunde van de Universiteit Gent in 2014 en 2015.

Midden 2014 zaten mr. Luk Burgelman en ikzelf samen met Larcier – de juridische uitgeverij waarmee we samen naar tevredenheid al enkele jaren samen het themawetboek “Veterinair Recht (selectie regelgeving)” uitgeven – met de bedoeling na te denken over het oprichten van een nieuw informatiekanaal tussen de dierenarts en de rechtspracticus rond de vele juridische en bedrijfseconomische thema’s waarmee een praktijkdierenarts te maken krijgt. De “Kennisgroep Dierenarts – recht en praktijkmanagement” was geboren. Gezien uitwisseling van ervaring en expertise én netwerking centraal staan, werden drie events gepland.

In november 2014 werd uitvoerig stil gestaan bij de “Diergeneeskundige rechtspersoon” met bijdrages van Dr. Lionel Laurier (toen nog verbonden aan het Federaal Agentschap voor Geneesmiddelen en Gezondheidsproducten), Jurgen Van Steene (directeur van het juridisch departement van het Beroepsinstituut van Vastgoedmakelaars), mr. Dominique Matthys (voorzitter van de Orde van Vlaamse Balies), mr. Luk Burgelman (advocaat bij het kantoor Advoco) en mezelf. Of de diergeneeskundige rechtspersoon, zoals vandaag in de wetgeving opgenomen, enkel de diergeneeskundige praktijkvoering wil faciliteren dan wel de dierenarts toelaat effectief zijn beroepsaansprakelijkheid te beperken, kunt u nalezen in de heldere bijdrage van de hand van mr. Burgelman “De diergeneeskundige rechtspersoon: light-versie of full option?”.

Tijdens een tweede avondmeeting (mei 2015) werd ingegaan op het vigerende tuchtrecht en de plichtenleer voor dierenartsen. Zowel de bijdrages van mr. Burgelman als van de heer Jozef Colpin (ere-eerste substituut-procureur des Konings en magistraat-assessor van de Nederlandstalige Gewestelijke Raad van de Orde der Dierenartsen) werden gesmaakt. Niet alleen het juridische kader kwam aan bod maar er werd ook ingegaan op de evolutie van de tuchtprocedures gehanteerd door de Orde der Dierenartsen én de uitgesproken tuchtstraffen doorheen de jaren, na te lezen in hun uitgebreide bijdrage “Tuchtrechtspraak bij dierenartsen” in dit handboek.

De laatste studieavond, die doorging op 12 oktober 2015, focuste op de praktijkdierenarts en hoe hij moet omgang met de consument. Er werd door mr. Yves Vandendriessche (advocaat bij het kantoor Crivits & Persyn) stilgestaan bij de dierenarts als vrije beroeper, niet-handelaar en de van toepassing zijnde bepalingen van boeken VI (Marktpraktijken en consumentenbescherming) en XIV (Marktpraktijken en consumentenbescherming betreffende beoefenaars van een vrije beroep) van het Wetboek Economisch Recht. De aanwezigen werden bijgepraat over de vele verplichtingen die ook van toepassing zijn op de praktijkdierenarts wat betreft het verstrekken van informatie aan zijn klant, prijsaanduiding, reclame, overeenkomsten met de consument, … helder samengevat in de bijdrage van de spreker “Dierenartsen, reclame en overige marktpraktijken”. Dat de Federale Overheidsdienst Economie besliste om in 2016 meerdere gezelschapsdierenpraktijken in Vlaanderen en Wallonië te controleren of ze voldoen aan hun informatieplicht kan bijna geen toeval zijn.

Deze eerste uitgave van “Actualia veterinair recht” is zonder meer een zeer nuttig naslagwerk geworden voor de Vlaamse praktijkdierenarts en jurist met interesse in de diergeneeskunde. De onderwerpen zijn allen erg actueel en zullen dat nog lange tijd blijven. De “Kennisgroep Dierenarts – recht en praktijkmanagement” heeft met deze mooie uitgave én met de interessante studieavonden alvast waargemaakt wat haar eerste doel was: uitwisseling van juridische, bedrijfseconomische en praktijkgerichte informatie die de dierenarts in zijn dagdagelijks werk kan ondersteunen.

Veel leesplezier,

Sarne De Vliegher”

Downloaden kan hier.

Slimme contingentering, sleutelwoord voor de toekomst van de diergeneeskunde.

‘Om als dierenarts succesvol te zijn, heb je veel meer nodig dan liefde voor dieren’

Twee weken terug leek De Standaard met de scherpe kop “Je moet al een kalf zijn om dierenarts te worden” het startschot te geven van een (broodnodige) ontradingscampagne: studeer geen diergeneeskunde! Aanleiding voor het artikel was een pertinente vraag van Ann Brusseel (Open VLD) in de commissie onderwijs van het Vlaams Parlement aan minister van Onderwijs Hilde Crevits (CD&V).

Lees verder op Knack.be