De waarheid, niks dan …

Gisteren ontving ik onderstaand bericht, gericht aan de interimvoorzitter van de NGROD:Marc VangheluweGezien mijn naam wordt vermeld, leek een antwoord op zijn plaats, niet alleen aan de auteurs van het schrijven (reeds gebeurd via mail, ik werd zelfs bedankt voor mijn reactie… ) maar ook aan alle potentiële lezers  van de “open reactie” en wel omdat fake news ook de Vlaamse dierenartsen niet vooruit helpt.

Geachte auteurs (en lezers),

Het bericht trok mijn aandacht omdat mijn naam vermeld staat. Dat er veel vragen zijn bij wat er sinds oktober in de NGROD gebeurt, begrijp ik. Sinds ik begin december 2016 mijn ontslag gaf in de Hoge Raad van de Orde der Dierenartsen, kan ik ook niet meer volgen en ook ik heb dus veel vragen.

Wel weet ik dat de op 4 oktober 2016 verkozen voorzitter en secretaris blijkbaar op non-actief werden geplaatst door de Hoge Raad, en dat dat gebeurde na een uitgebreid (!) onderzoek. Gezien er 5 magistraten betrokken zijn bij deze actie zou ik mij toch een keer afvragen of er niet écht gegronde redenen bestaan waarom de Hoge Raad tot deze actie overging. Jullie (de auteurs van de “open reactie”) doen dat blijkbaar niet en gaan er vanuit dat het gaat over een illegale actie. Ik zou daar alleszins erg voorzichtig mee zijn.

Ik wil wel reageren op de aantijging dat enkelen, waaronder ikzelf, onszelf zouden hebben herbenoemd in de Hoge Raad terwijl er andere kandidaten waren… dat is namelijk pertinent onwaar.

De feiten zijn, en ik verwijs naar het PV verkiezingen Bureau, OZcollege en HR 04102016 dat jullie allemaal hebben ontvangen, dat op 4 oktober 2016 verschillende potentiele kandidaten voor de Hoge Raad beslisten om zich nog geen kandidaat te stellen “omdat ze eerst wilden praten met de Waalse collega’s over de werking van de Hoge Raad”. Praten over de werking van de Hoge Raad,  daar is absoluut niks mis mee, ware het niet dat:

  • de personen in kwestie al sinds 30 juni verkozen waren en dus al enkele maanden de tijd hadden om die gesprekken op te starten wat ze blijkbaar niet deden,

en, en dat is nog belangrijker

  • de wet niet toeliet om de verkiezingen uit te stellen. Ik verwijs hieronder naar 2 essentiële artikelen uit het KB dat de verkiezingen  regelt:

HOOFDSTUK 10. – Verkiezing van de voorzitter, ondervoorzitter en secretaris

Art. 37. Bij het verstrijken van de termijn bepaald bij artikel 35 betreffende het beroep tegen de verkiezingen van de raden, en ten minste acht werkdagen vóór het einde van het mandaat van het uittredend bureau, vergadert de nieuwe raad op initiatief en onder het voorzitterschap van de aftredende voorzitter.

Art. 38. Op deze vergadering kiest de nieuwe raad in zijn schoot de drie leden van zijn bureau: eerst de voorzitter, daarna de ondervoorzitter en ten slotte de secretaris.

Bij afzonderlijke stemmingen gaat hij daarna over tot de verkiezing van elk van de vijf leden van de Hoge Raad van de Orde van de Dierenartsen, die geroepen zijn om in de schoot van deze raad de vijf provincies die de omschrijving van de gewestelijke raad vormen, te vertegenwoordigen.

Geheel volgens de wettelijke bepaling van artikel 37 en netjes binnen de opgelegde termijn van de 8 dagen werden dus, onder mijn initiatief als aftredend voorzitter, op 4 oktober verkiezingen georganiseerd van het Bureau, het Onderzoekscollege en de Hoge Raad.  Toen evenwel verschillende potentiele kandidaten voor de Hoge Raad beslisten tot uitstel, hebben zij zichzelf, ondanks onze herhaaldelijke waarschuwingen (ik heb daarvoor zelfs ter plekke de voorzitter van de Hoge Raad opgebeld voor advies) , buiten spel geplaatst. Onze herhaaldelijke waarschuwingen dat ze de gevolgen van hun beslissing niet konden inschatten vonden ze maar niks. Hadden ze zich wel gewoon kandidaat, dan waren ze allemaal verkozen en was er geen vuiltje aan de lucht geweest, en hadden ze in de schoot van de Hoge Raad, als legitiem lid, de discussie kunnen opstarten over de werking van de Hoge Raad. Zo zou ik het alleszins hebben gedaan.

Dat op 13 oktober de Hoge Raad besliste dat de door u vermelde personen, waaronder ikzelf, in de Hoge Raad moesten blijven zetelen was niet anders dan een poging om de continuïteit van de Hoge Raad te verzekeren. Het alternatief was de Hoge Raad ontbinden waardoor geen enkele dierenarts nog wettelijke de diergeneeskunde kon uitvoeren in België…. Stel je voor. Het was alleszins op geen enkele moment mijn keuze om verder te zetelen in de Hoge Raad gezien de slopende jaren als voorzitter. Gezien ik de spelletjes ondertussen al lang kotsbeu was, heb ik begin december beslist om ontslag te nemen uit de Hoge Raad. Daar stopte mijn inbreng dan ook.

Dat de personen die op 4 oktober geen kandidaat waren voor de Hoge Raad enkele weken later binnen de NGROD een nieuwe verkiezing organiseerden om alsnog lid te kunnen worden van de Hoge Raad bewijst dat ze zich realiseerden dat ze op 4 oktober onverstandig gehandeld hadden (dat wisten wij op 4 oktober al) want er was in essentie helemaal niks veranderd! Wel was deze verkiezing totaal onwettig want niet conform artikel 37 van het KB van 2016 betreffende de verkiezingen. Dat de magistraten zich zorgen maakten over een NGROD die de wet naast zich neerlegde, daar kan ik inkomen. Jullie niet?

Dat zijn de feiten zoals ik ze ken. Deze feiten negeren en afdoen alsof er enkelen niet akkoord gingen met de verkiezingsuitslag en daarom maar een coup organiseerden met de hulp van de magistraten, dat is redelijk naïef.

Wordt het niet hoog tijd dat opnieuw gekozen wordt voor het algemeen belang van de dierenartsen en dat de rangen na al die jaren gesloten worden? Te veel uitdagingen komen op ons af en moeten op basis van redelijkheid en consensus én op professionele wijze worden aangepakt. Iedereen is het beu dat de diergeneeskunde sinds tientallen jaren beheerst wordt door felle conflicten en persoonlijke en vaak kwetsende aanvallen. We schieten op deze manier enkel onszelf in de voeten. Laat ons er vanuit gaan dat iedereen die verantwoordelijkheid opnam en opneemt de beste bedoelingen had en heeft voor het diergeneeskundige beroep, ook al was en is er vaak sprake van (erg) verschillende benaderingen en andere visies. Essentieel blijft wel respect voor ieders mening én voor de personen die deze meningen vertolken. Pas als dat respect er is, kan er collectief werk gemaakt worden van de belangenverdediging en het ondersteunen van het goede imago van alle Vlaamse dierenartsen.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Maak een gratis website of blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: